Ja, ik heb meegedaan aan de 100ste Japanse kalligrafie expositie in Japan!
Ruim twee jaar houd ik me bezig met het Japans schoonschrift. In het Japans heet dat shodō of shodou. Het betekent ‘de weg van het schrijven’. Iedere maand herhaal je een en hetzelfde karakter, soms wel meer dan 30 keer. In zelfgemaakte inkt op rijstpapier. Yumi san sensei, onze juf, corrigeert het werk met oranje inkt. Zo weet je waaraan je kunt werken en wat je kunt verbeteren. Het mooiste resultaat wordt naar Japan gestuurd. Daar bepalen ze welk niveau je hebt.
Van 10e kyu naar 1ste dan
Je begint in Japan. zoals hier in groep 3 van de basisschool, met schrijven in de 1ste klas van de lagere school. In Japan heb je dan de 10e kyu. Iedere klas hoger wordt het een kyu minder. Na de 6e kyu ga je naar de middelbare school. Er komen steeds meer streken bij en de karakters worden moeilijker. Als je de 1e kyu hebt behaald ga je je voorbereiden op je examen. Zodra je dat hebt gehaald, krijg je de eerste dan. Gelukkig gaan de shodou-jaren sneller dan de echte jaren. Ik heb nu de 2e kyu en zit in de voorlaatste klas van de middelbare school.
Japanse shodou-school in Glimmen
Onze school bevindt zich in het dorpje Glimmen in de gemeente Groningen. En onder de bezielende leiding van Yumi van der Loo-Hirao leren wij de beginselen van de Japanse kalligrafie. De school is aangesloten bij de Japanse Kalligrafie Associatie Shujigakkai. Wanneer je op deze pagina kijkt kun je alle scholen zien die bij deze associatie aangesloten zijn. Ook al kun je geen Japans lezen, wanneer je helemaal naar onderen gaat, dan kun je tussen alle Japanse scholen die ene van ons herkennen.
Ieder jaar een Japanse kalligrafie expositie
De organisatie bestaat sinds 1924. En ieder jaar wordt een grote Japanse kalligrafie expositie gehouden in het Tokyo Metropolitain Art Museum (tobikan). Dit jaar is het de 100ste keer en we hebben vanuit Nederland met zeven leerlingen mee mogen doen. In oktober hebben we de opdracht gekregen en beginnen we met oefenen. We schrijven vellen vol. Het is echt oefenen, oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Eind januari worden de mooiste versies uitgekozen en opgestuurd naar Japan.
Als we het werk naar Japan opsturen weten we alleen dat de tentoonstelling van 22 t/m 26 februari is. We hebben geen idee hoe het er allemaal uitziet. De organisatie heeft duizenden leerlingen, die bijna allemaal meedoen.
Foto’s van de 100ste Japanse kalligrafie expositie
Familie van Yumi san bezoekt voor ons de expositie en maakt foto’s. Onze school, met nummer 924, hangt in een hoekje. De werken zijn op papieren scrolls gehangen en onderaan zit een stickertje als je het goed gedaan hebt. Sommigen hebben zelfs twee gouden stickers ontvangen. Het ziet er allemaal indrukwekkend uit. Hieronder een impressie (klik op een foto voor een grotere afbeelding).
Als deelnemer kreeg ik een prachtig certificaat. Het enige wat ik herken is mijn Japanse naam 神 美 (koumi) 😉
En zoals onze sensei zegt: yo ku de ki ma shi ta (よ く で き ま し た) = het ging heel goed : )
Echt wel gaaf om mee te doen denk ik!
Eigenlijk hebben we het pas echt door als het werk, mooi opgeplakt en met 1 of 2 gouden stickers van waardering erop, weer terug komt bij ons. Het blijft natuurlijk wel gaaf om hieraan mee te doen.